Cees van Hasselt was een Nederlands voetballer en trainer. Van 1905 tot 1908 was hij de eerste bondscoach van het Nederlands elftal.

Hij speelde zelf bij Sparta en was kleermaker in Rotterdam. In 1901 nam hij samen met Celeritas-aanvoerder Jirris het initiatief tot de eerste wedstrijd tegen België. Aangezien van het Nederlands elftal alleen spelers uit Zuid-Holland deel uitmaakten en de wedstrijd nog niet onder auspiciën van de KNVB werd gespeeld, geldt deze niet als een echte interland.

Op 30 april 1905 werd de eerste officiële interland gespeeld, andermaal tegen België, en Van Hasselt trad op als trainer. Na negentig minuten was de stand 1-1, waarop verlengd werd. Oranje won de wedstrijd uiteindelijk met 4-1. Grote man was Eddy de Neve, die alle vier de Nederlandse goals maakte. De Belgische tegentreffer was een eigen doelpunt van Ben Stom.

Van Hasselt leidde Oranje elf keer. Onder zijn leiding werd zes keer gewonnen en vijf keer verloren. Alle wedstrijden waren vriendschappelijk, acht maal was België de tegenstander. Onder zijn leiding werd voor het eerst tegen Britse amateurs gespeeld; hiervan werd in 1907 met 8-1 verloren.

Toen Oranje een jaar later aan de Olympische Spelen in Londen zou meedoen, achtte de KNVB de tijd gekomen voor een ervaren Engelse trainer. Van Hasselt ruimde het veld en werd opgevolgd door Edgar Chadwick. Overigens wordt deze door een aantal voetbalexperts ook wel beschouwd als de eerste bondscoach; zij zien in Van Hasselt meer een goedwillende amateur dan een echte coach.