Franklin Edmundo Rijkaard (Amsterdam, 30 september 1962) is een Nederlandse ex-profvoetballer en oud-voetbalcoach van o.a. het Nederlands Elftal, Sparta Rotterdam en FC Barcelona.

Rijkaard begon met voetballen bij SC Buitenveldert in Amsterdam en stapte op 11-jarige leeftijd over naar Blauw-Wit. Hier speelde hij van 1973 tot 1976. Daarna speelde Rijkaard drie jaar bij DWS, waarna hij naar AFC Ajax gaat.

Rijkaard debuteerde als 17-jarige op 23 augustus 1980 in het eerste elftal van Ajax, uit Go Ahead Eagles (2-4) en scoorde daarbij. Hij speelde ruim zeven seizoenen bij Ajax, als voorstopper (1981-1982, 1982-1983), rechtermiddenvelder, libero (1984-1985) of centrale middenvelder (1985-1986). Hij won met Ajax drie titels (1982, 1983, 1985) en drie KNVB-bekers (1983, 1986, 1987). In 1987 won Rijkaard de Europa Cup II ten koste van Lokomotive Leipzig.

In de zomer van 1987 tekende Rijkaard een contract dat hem verbond aan PSV, maar kort daarop verlengde hij ook zijn contract bij Ajax. Dit werd door de clubs, na enig gesteggel, met een herenakkoord geregeld. Rijkaard bleef bij Ajax en PSV zegde het contract op; Ajax betaalde PSV 2,5 miljoen gulden en zegde ook een percentage van een eventuele verkoopprijs toe. Penningmeester Harry van Raaij noemde dit de beste transfer ooit.[1]

Halverwege seizoen 1987/1988 ging het opnieuw mis tussen Ajax en Rijkaard en verliet hij de club na een conflict met trainer Johan Cruijff. Rijkaard tekende een contract bij Sporting Lissabon, maar daar de Portugese transfermarkt al gesloten was, leende zij hem voor de rest van dat seizoen uit aan Real Zaragoza.

Na zijn spel op het EK in 1988, kreeg Rijkaard een transfer naar AC Milan, waar hij samen met Marco van Basten en Ruud Gullit, die al in de zomer van 1987 naar Milaan kwamen, het 'gouden Nederlandse trio' vormde. Met AC Milan won hij onder meer twee maal de Europa Cup 1.

Na vijf seizoenen in Milaan zou Rijkaard afbouwen bij Ajax. Hij speelde nog twee seizoenen in Amsterdam, waarin hij tweemaal landskampioen werd (1994, 1995) en in 1995 met Ajax de Champions League won.

Rijkaard debuteerde voor Oranje op 1 september 1981 (Zwitserland (2) - (1) Nederland). Vanaf de kwalificatiewedstrijden voor het WK van 1990 was hij basisspeler. In 1988 maakte Rijkaard deel uit van het Nederlands elftal dat Europees kampioen werd. Bij het WK van 1990 in Italië stond Rijkaard negatief in de kijker. Tijdens de achtste finale tegen Duitsland spuugde Rijkaard zijn opponent Rudi Völler tot tweemaal toe in de nek. In de consternatie die daarop volgde, werden beide spelers het veld uitgestuurd. De beelden van het Drama Lama zijn nog vaak op de Duitse televisie herhaald. Hierna bedankte Rijkaard voor Oranje, maar bij het EK van 1992 en het WK van 1994 keerde hij terug. Zijn laatste interland was de verloren kwartfinale tegen de latere wereldkampioen Brazilië, op 9 juli 1994. In zijn carrière speelde Rijkaard 73 interlands, waarin hij 10 maal scoorde.

Rijkaard werd na zijn actieve carrière tijdelijk assistent-trainer van het Nederlands voetbalelftal. In 1998, in de aanloop van het EK 2000 waarvoor Nederland (en België) zich als organisator niet hoefde te kwalificeren, werd hij zonder trainerservaring benoemd tot bondscoach, als opvolger van Guus Hiddink. In het seizoen 1998-1999 won het Nederlands elftal slechts één van een aanzienlijk aantal oefenwedstrijden onder Rijkaards leiding. Op het EK haalde Nederland echter de halve finale. Rijkaard besloot na twee jaar op te stappen als bondscoach, nadat Nederland uitgeschakeld werd door Italië.

In 2001 tekende Rijkaard voor twee jaar bij Sparta Rotterdam. Ondanks het feit dat het bestuur Rijkaard op technisch gebied carte blanche geeft en de komst van Aron Winter, Tom Sier en Regi Blinker, maakt Sparta een rampseizoen door. De club scoorde 26 doelpunten kreeg er 75 tegen en eindigde op de voorlaatste plaats, met 24 punten. Toen Sparta via de nacompetitie voor het eerst in de historie van de club degradeerde, leverde Rijkaard zijn contract in.

In het seizoen 2003/04 werd hij aangesteld als hoofdtrainer van FC Barcelona. Na een moeizaam begin, werd het Barcelona van Rijkaard 2e, voor aartsrivaal Real Madrid.

In het seizoen 2004/05 werd Barcelona kampioen. In de Champions League raakte Rijkaard betrokken bij een incident tussen Chelsea-trainer Jose Mourinho en scheidsrechter Anders Frisk. Rijkaard zou met Frisk hebben gesproken en Mourinho beweerde dat Frisk daardoor niet onpartijdig floot. Mourinho werd door de UEFA berispt; Frisk beëindigde na felle Britse kritiek en bedreigingen voortijdig zijn scheidsrechterscarrière.

In het seizoen 2005/06 bevestigde Rijkaard zijn naam als de vierde succesvolle Nederlandse trainer van Barcelona, na Rinus Michels, Johan Cruijff en Louis van Gaal, door onder meer Real Madrid in de "Derby van het Heelal" in het Bernabéu met 3-0 te verslaan. Barcelona werd dat seizoen nogmaals kampioen. Daarnaast won het de Champions League door Arsenal FC in de finale met 2-1 te verslaan. Hiermee werd de prestatie van het team van Johan Cruijff geëvenaard, dat Barcelona's eerste Champions League won in 1992. Over sterspeler Ronaldinho zei Rijkaard: "Die hoef je geen aanwijzingen te geven, die moet je vooral zijn gang laten gaan."

Daarna werden de prestaties van Rijkaards Barcelona minder. Na de 36ste speeldag (4-1 nederlaag tegen Real Madrid) van het seizoen 2007/08, waarin Barcelona voor het tweede opeenvolgende jaar geen prijzen pakte, werd bekend dat Barcelona niet verder ging met Rijkaard. Hij wordt in 2008/2009 vervangen door een oud-speler van FC Barcelona, Josep Guardiola.

In 1995 lanceert Rijkaard het ondergoedmerk Underjeans by Frank Rijkaard. In 1997 verkoopt hij de lijn aan Van Heek-Tweka voor een onbekend bedrag. De omzet bedraagt op dat moment 6 miljoen gulden (2,7 miljoen euro). Rijkaard is lid van het comité van aanbeveling van de Stichting Kunstwerken Leo Glans.