Roger George Moore (Londen, 14 oktober 1927) is een Brits acteur die vooral bekend werd door zijn rollen als Ivanhoe, The Saint, The Persuaders! en James Bond.

Zijn moeder, Lilian Pope, was huisvrouw en zijn vader, George Moore, politieman. Toen hij 15 jaar was, ging hij naar de kunstschool om schilder te worden. Later werd hij leerling bij een animatiestudio. Daarna ging hij studeren bij de Royal Academy of Drama. Tegen het eind van de Tweede Wereldoorlog ging hij werken bij het Britse leger als 2e luitenant. Toen hij bij het leger wegging, ging hij werken bij theaters, de televisie en de radio.

Begin jaren '50 werkte hij als model en verscheen prompt in vele advertenties, variërend van tandpasta tot breiproducten. Zijn vroegst bekende tv-optreden was op 27 mei 1950, toen hij in het eenmalige BBC-programma Drawning Room Detective verscheen. Het programma nodigde de kijkers thuis uit om aanwijzingen te vinden voor een misdaad, die voorkwam in een toneelstuk. Het programma werd gepresenteerd door BBC-legende Leslie Mitchell en ook Alec Ross en Michael Ripper verschenen. Moore heeft sindsdien niet meer voor de BBC gewerkt.

Moore acteerde echter al langer, want al in 1945 maakte hij zijn speelfilmdebuut in Perfect Strangers. Hij speelde een rolletje als soldaat. Tot begin jaren '50 bleef hij kleine rolletjes spelen in films als Caesar and Cleopatra (1945), Piccadilly Incident (1946) en One Wild Oat (1951).

Begin jaren '50 kreeg Moore een contract bij MGM, maar de films die volgden waren geen grote successen. Roger zei zelf al dat ze "no bloody good" waren. Titels uit die tijd zijn The Last Time I Saw Paris (1954) en The King's Thief (1955). De rol van captain Michael Stuart in The Miracle (1959) werd door Dirk Bogarde geweigerd. Uiteindelijk maakte hij naam via de televisie.

Tussen 1958 en 1959 verscheen Moore in 39 afleveringen van Ivanhoe, waarin hij de rol van Sir Wilfred of Ivanhoe speelde. In 1961 werd de serie ook in Nederland uitgezonden. In 1959 verscheen hij in The Alaskans, een 37-delige avonturenserie waarin hij Silky Harris speelde. De serie stopte in 1960 en werd voor zover bekend niet in Nederland uitgezonden. Zijn volgende serie was Maverick, waarin hij tussen 1959 en 1961 de rol van Beauregarde Maverick speelde. Beauregarde was de Engelse neef van hoofdrolspeler James Garner.

Roger bleef ook in films verschijnen, maar tv lag hem in die dagen beter. Vanaf 1962 werd hij wereldberoemd als Simon Templar in The Saint. Templar was eigenlijk een voorloper van zijn latere James Bond. Tot 1969 werden er maar liefst 118 afleveringen gemaakt en verschenen er twee 'films' (afleveringen van de serie die gesmeed waren tot speelfilmlengte). Moore regisseerde zelf ook 9 afleveringen en was voor sommige afleveringen co-producer. Moore werd meer en meer flauw van zijn rol als Templar en wou zich weer richten op zijn filmcarrière. Zijn verbintenis aan de serie had hem in 1961 en 1968 al de rol van James Bond gekost. In 1961 ging deze rol naar Sean Connery, in 1968 naar George Lazenby.

Moore ging na het einde van The Saint in 1969 zich inderdaad richten op films. Hij maakte Crossplot en in 1970 The Man Who Haunted Himself. De films deden echter niet veel en bij gebrek aan beter richtte hij zich wederom op tv-werk. En wederom met succes.

Van mei 1970 tot juni 1971 werd de serie The Persuaders! opgenomen. In Nederland ook wel bekend als De Versierders. Samen met Tony Curtis werden er 24 afleveringen gemaakt van de in Europa zeer populaire serie. Moore speelde Lord Brett Sinclair, Curtis de Amerikaanse playboy Danny Wilde. De serie werd opgezet voor vijf jaar, maar werd na een jaar alweer gecanceld. Het concept sloeg niet aan in Amerika en het maken van de serie was erg duur.

Voor Moore was dit een geluk bij een ongeluk. Had de serie wel vijf jaar gelopen, dan was hij wederom de rol van 007 misgelopen. In 1972 kreeg hij dan eindelijk de rol. Hij zou in zijn Bond-debuut Live and Let Die (1973) zijn kunsten als 007 laten zien.

De studio wilde aanvankelijk Sean Connery weer terug en bood hem het toentertijd astronomische bedrag van 5,5 miljoen. Connery weigerde echter.

Tot 1985 zou Roger in zeven Bond-films verschijnen, die gemiddeld van hoog niveau waren. Zijn laatste optreden was in A View to a Kill, toen hij al 58(!) was. In 1986 kondigde hij aan te zullen stoppen als Bond en nam Timothy Dalton het stokje over.

Tijdens zijn Bond-jaren verscheen Roger uiteraard ook in de andere films, waarvan Gold(1974), Shout at the Devil (1976), North Sea Hijack (1979), Escape to Athena (1979) en The Sea Wolves (1980) het meest vermeldbaar zijn.

Na zijn Bond-tijd deed Moore het rustig aan en verscheen pas in 1990 weer op het witte doek in Fire, Ice & Dynamite. Wel sprak hij in 1987 de stem in van Lummi Ukko in The Magic Snowman.

In de jaren '90 verscheen Moore in films van bedenkelijk niveau, waarvan Bullseye!(1990), Bed & Breakfast (1992) en The Man Who Wouldn't Die (1994) eigenlijk nog de beste zijn. Met Jean-Claude Van Damme zat hij in The Quest (1996) en hij speelde zelfs een rol in Spice World(1997).

Na de eeuwwisseling zat hij nog in redelijke films als The Enemy (2001), Boat Trip(2002) en Foley & McColl: This Way Up (2005).

Op 11 oktober 2007 kreeg Moore een ster op de beroemde Hollywood Walk of Fame.